ว่ายน้ำ

คืนสุดท้ายก่อนไปลุยกทม.
ดินเนอร์สุดท้าย...
กับคนที่อยู่ในใจมาตลอด
ไม่ได้เจอกันเลยสามปี
ถึงวันนี้เค้ายังเป็นอันดับหนึ่ง

กลับบ้านกระวนกระวาย
ระบายกับสหาย
อะไรที่มันกรุ่นอยู่ข้างใน
ได้รับคำตอบ...

"ขอให้ว่ายข้ามทะเลใจ ถึงกทม อย่างสวัสดิภาพ"

โอ้โฮ.. ถึงจะลาว แต่ตรงเผง
ถึงน่ะ..ถึงอยู่แล้ว
แต่ที่เป็นอยู่นี่ ถึงที่หมายแล้ว
ข้าพเจ้าคงต้องว่ายน้ำข้ามทะเลดังกล่าวไปทุกหนแห่งน่ะสิ

ไปที่นั่นทั้งรู้ว่าใจอยู่ที่ไหน
ประโลมตัวเองด้วยอุปมาที่ไม่เข้าใจ
ก็เพราะจริงแท้แล้วข้าพเจ้าไม่เคยรู้ว่า...
การว่ายน้ำน่ะ.. เขาทำกันเช่นไร...