ปฏิวัติ!
วันเสาร์ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔...
วันหยุด
ตื่นนอน
ไม่แฮงก์ (เหลือเชื่อ)
แดกข้าวเช้า
นั่งร้านกาแฟ
เช็คข่าวในเว็บ
ดูคลิปรูนีย์ฟาดบอล อีกครั้ง - และอีกครั้ง
อ่านนิยายยามบ่าย
โพสคอมเมนต์ไร้สาระในเฟซบุ๊ก
หัวเราะ
ไปออกกำลังกาย
แดกหมูกะทะเยามย็นกับเพื่อนๆ
ไปส่งเพื่อน 'ทำธุระ'
กลับหอ
หลับ
นอนไม่หลับ
หลับ
...
ฮ่วย, ทำทุกอย่างไม่ต่างจากเคย
แต่ไม่รู้ทำไมรู้สึกคล้ายคำในนียายที่ว่า 'วันที่ฟ้าไม่เป็นใจ'
*
gooคงไม่กล้าไปเปรียบตัวเองกับฟ้าที่ยิ่งใหญ่
หากแต่ฟ้าวันนี้, เมื่อวาน, และวันก่อนๆ ของgoo
คงขมุกขมัว หม่นหมอง และทึมเทา
ฟ้าในที่นี้ คือ ใจของ goo เอง
*
'บางครั้งบางที บางสิ่งย่อมต้องการความเปลี่ยนแปลง'
มองบางคำในสมุดบันทึก ลงวันที่ปลายขอบปีก่อนก่อน
ก่อนจะเปลี่ยน เปลี่ยนตัวเองไปเป็นอีกอย่าง
อธิบายไม่อยาก เพียงไม่อยากจะอธิบาย
ผู้ต้องหาย่อมยากจะเอ่ยคำสารภาพอันน่าละอาย
*
แล้วถ้าเกิดวันนึง goo เสือกรู้ตัวว่า ไอ้ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นแบบนี้น่ะ
มัน 'ดี' กว่าแบบใหม่นี้ตั้งเยอะ
วันนั้นคิดจะเปลี่ยนกลับ กลับไม่ง่ายอย่างใจคิด
เพิ่งรู้ว่าเมื่อไหร่ที่ยอมปล่อยให้ 'ใจ'
แม่.งสกปรกโสมมแล้ว
'ฟอกใจ' นั้นยากเย็นกว่า 'ฟอกไต' หลายล้านเท่า
*
'เปลี่ยนแปลง' คงอาจไม่พอ
'ปฏิรูป' ไม่รู้จะยาตัวนี้จะเบาไปไหม
บางครั้ง บางที หนนี้อาจต้อง 'ปฏิวัติ' !
*
ตื่นมาอีกหนในวันแห่งความรัก
ใจที่คิดมิพักนั้นยังทุกข์ตรม
มองหน้าตัวเองในกระจก
'ไอ้้็HERE' หลุดออกมาจากปาก
'goo'ด่า'goo'ให้'goo'เห็นให้ 'goo' ได้ยิน
แม่.งอยากจะเริ่มใหม่
แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร
กับสิ่งที่เป็นมา...
ระบายใจกับอ่างล้างหน้า
คิดแค้นตัว'goo'จน'goo'จนแทบหลั่งน้ำตา
เกลียดตัวเองวันละไม่รู้กี่เวลา
จากนี้ไปข้าจะอยู่เยี่ยงไร
*
ใจป่วย กายก็อ่อนระทวย
ขอบตาย้วย น้ำมูกย้อย
ข่มกายด้วยยาแก้แพ้
ข่มใจไปสวดมนต์-นั่งสมาธิ
หายใจเข้า-หายใจออก
หวังจะบรรเทาใจที่มันถลอก
ไม่รู้กี่ห้วงหายใจผ่านไป
บางเสี้ยววินาทีชวนเสี้ยวใจไปหาคำสอนของอาตมา
"แม้การก่อกรรมชั่วก็เหมือนเติมเกลือลงไปในน้ำ
ไม่มีทางที่จะกลับมาบริสุทธ์ได้ดังเดิม
และต้องเติมน้ำอีกมากมายกว่ามันจะหายเค็ม
แต่ก็ยังดีกว่าจะอยู่อย่าง "น้ำเค็ม'"
*
สุ้มเสียงไร้ที่มายังไม่ขาดห้วง
คำสอนล่องลอยละม้ายเสียงดนตรีบรรเลง
"หากเจ้าคับแค้นต่อตัวเอง
นั่นเป็นภาวะปกติของจิต
แค้นเคืองโกรธย่อมต้องควบคุมที่ความคิด
และจิตที่คิดแค้นย่อมต้องการการชำระ"
"แค้นนี้ต้องชำระ
หากแต่ชำระด้วยการให้อภัย"
....
*
บ่ายแก่ๆ ของวันแห่งความรัก
ทีวีเสนอข่าวอียิปต์ในวันที่ไม่มีมูบารัก
ปฏิวัติอียิปต์ 18 วัน สิ้นสุดเสียทีเมื่อวันศุกร์
หลายสิบปีที่พวกเขาทุกข์หวังให้จากนี้จะเป็น'วันสุข'
ตื่นมาชมโลกในวันที่แห่งความรักสั้นๆ แค่หกชั่วโมง
วันสั้นๆ ที่มีทั้งทุกข์-สุข เช่นวันสามัญธรรมดา
เสพความคิดดีๆ โดยไม่มีวิตามินบีสิบสอง เพียงใช้ใจตรอง
สุดท้าย, หวังเพียงแค่ว่า 'ปฏิวัติ' หนนี้จะนำพา "goo" ไปในทางที่ดีกว่าที่เคยเป็น...
